7 συμβουλές για να εντυπωσιάσεις με τις φωτογραφίες σου

Θυμάμαι όταν ήμουνα μικρός είχε αγοράσει ο πατέρας μου μια βιντεοκάμερα του χεριού, απο αυτές που παίρνουν κασέτες, η οποία και έπεσε απο νωρίς στα χέρια μου.

Κάθε καλοκαίρι λοιπόν αλλα και στις γιορτές έβρισκα αφορμή να την έχω μαζί και να αρχίζω να τραβάω ότι μου κινούσε το ενδιαφέρον.
Έτσι θυμάμαι πως κατέληγα πάντα να μαζεύω ατέλειωτες ώρες αμοντάριστου υλικού, το οποίο αργότερα καθόμασταν να δούμε όλη η οικογένεια παρέα.

Μέχρι σήμερα έχω περάσει ένα καλό διάστημα της ζωής μου να πειραματίζομαι με φωτογραφία και βίντεο καθώς και με μια σειρά απο κάμερες και τις δυνατότητές τους.

Απο την εναλλαγή και χρήση διαφορετικών φακών για άλλο κάθε φορά θέμα, μέχρι τη δημιουργία κατάλληλου φωτισμού για ένα πλάνο, αλλα και μια σειρά ρυθμίσεων και επεξεργαστικών δυνατοτήτων που προσφέρουν διαφορετικά λογισμικά.

Το θέμα που με κέρδισε όμως απο νωρίς ήταν και παραμένει να είναι η φωτογράφιση τοπίων της φύσης.


Εκεί μπορεί να συναντήσει κανείς τα πάντα. Στη “μεγάλη μητέρα” τα μάτια είναι ορθάνοιχτα και όλες οι αισθήσεις πάντα πιο οξείς. Εκεί η φωτογράφιση αποτελεί για εμένα μια ιερή διαδικασία παρατήρησης και παρουσίας στη στιγμή.

Συνήθως όταν πηγαίνω στα βουνά και ταξιδεύω σε διαφορετικά τοπία στη φύση, προτιμώ ο εξοπλισμός μου να είναι όσο πιο φορητός γίνεται.
Γι αυτό το λόγο τα τελευταία χρόνια τείνει αυτήν την κάμερα να την έχει αντικαταστήσει, σε ένα μεγάλο βαθμό ένα κινητό, το οποίο με έχει διευκολύνει πλήρως σε μια σειρά απο λειτουργίες αλλά και λόγω φορητότητας μιας και το μόνο που χρειάζεται κανείς να έχει είναι μια κανονικού μεγέθους τσέπη για να το κουβαλήσει.

Σε αυτό λοιπόν το άρθρο θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικά πράγματα που με έχουν απασχολήσει απο νωρίς στην ενασχόλησή μου με τη φωτογραφία και σχετίζονται με τη διαδικασία δημιουργίας ενός κάδρου, είτε αυτό γίνεται με κάμερα είτε με κινητό.

Η σημασία που έχει το φως

Πιθανόν να έχετε ακούσει απο κάπου για τη λεγόμενη χρυσή ώρα “golden hour” η οποία διαρκεί συνήθως για μια περίπου ώρα απο την Ανατολή αλλα και μια ώρα μέχρι τη Δύση του ηλίου.
Είναι οι ώρες που ο ήλιος ταξιδεύει στο χαμηλότερο σημείο του ορίζοντα, εκεί όπου ενώνονται η γη και ο ουρανός και το χρώμα με τις σκιές που αφήνει ορίζει μια γεωμετρία που κάνει το τοπίο μαγικό.
Εκείνη την ώρα της ημέρας η κάμερα μας μπορεί να βρει μια πιο ισσοροπημένη διαφορά έκθεσης, ένα πιο ζεστό white balance, ενώ το φυσικό χρώμα να είναι απο τα πιο γλυκά που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς για φωτογράφιση.

Από μια τέτοιου είδους σταθερή παρατήρηση, μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τη μεγάλη σημασία που έχει το φως σε κάθε φωτογραφία.

Παίρνοντας αυτή την παρατήρηση σαν οδηγό και πηγαίνοντας σε άλλες εφαρμογές, θα μπορούσε κανείς να πειραματιστεί με φυσικές ή και τεχνητές πηγές φωτός για να δει πως η κάθε μικρή αλλαγή στη γωνία που πέφτει το φως επηρεάζει την εμφάνιση της τελικής εικόνας ενός αντικειμένου ή τοπίου.

Όπως θα δείτε στις δυο φωτογραφίες που ακολουθούν, έχω φωτογραφίσει το ίδιο θέμα στον ίδιο ακριβώς χώρο, απο λίγο διαφορετική γωνία, με άλλες όμως συνθήκες φωτός. Το αποτέλεσμα είναι σε κάθε μια φωτογραφία να αναδεικνύεται και μια εντελώς διαφορετική πτυχή της επιφάνειας του αντικειμένου.

Για να φωτογραφίσω αυτή τη συσκευή χρειάστηκε να φτιάξω ένα “white box”.
Συνήθως σε ένα στούντιο χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά φώτα φθορίου ή λάμπες αλογόνου για μια δουλειά σαν κι αυτή όμως εδώ επέλεξα έναν συνδιασμό φυσικού και τεχνητού φωτός για το τελικό αποτέλεσμα.

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε πως μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας, γρήγορα και οικονομικά, ένα white box.

Μέσα σε αυτό μπορείτε να τοποθετήσετε οποιοδήποτε αντικείμενο θέλετε να φωτογραφίσετε σε λευκό ή και άλλο χρώμα φόντο και να ξεκινήσετε να πειραματίζεστε με το φως.

Ο κανόνας των τρίτων

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω χρησιμοποιήσει τη λογική αυτή στις φωτογραφίες που τραβάω.
Το είχα διαβάσει θυμάμαι απο νωρίς κάπου και απο τότε το αναζητούσα συχνά στα κάδρα μου.

Για να μπορέσουμε να πειραματιστούμε όμως με αυτή την παράμετρο, καλό είναι να ξεκινήσουμε χρησιμοποιώντας την εμφάνιση πλέγματος οθόνης που υπάρχει σαν επιλογή σε πολλές φωτογραφικές μηχανές αλλα και σε κινητά.
Είναι αυτό το πλέγμα που χωρίζει το κάδρο μας σε τρίτα, στον οριζόντιο αλλα και στον κάθετο άξονα, και μοιράζει έτσι την οθόνη μας σε εννέα ίσα τεταρτημόρια.

Η λογική των τρίτων μας λέει πως μπορεί κανείς να τραβάει φωτογραφίες τοποθετώντας το θέμα του εκτός κέντρου, δίνοντας έτσι περισσότερο “αέρα” στο κάδρο.
Σε κάποια είδη φωτογραφίας όπως αυτό της αρχιτεκτονικής μπορεί να μη βρίσκει την καλύτερη εφαρμογή, σε άλλα όμως όπως η φωτογράφιση τοπίων στη φύση, 2/3 ουρανού και 1/3 ξηράς ή και το αντίστροφο μπορεί να δώσει μια διαφορετική πιο ενδιαφέρουσα αισθητική έναντι του μοιρασμένου 50/50.

Στην ουσία θα έλεγα ότι είναι περισσότερο οδηγός παρά κανόνας και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πειραματιστούμε μαζί του και να δούμε τι ταιριάζει καλύτερα στη ματιά μας την κάθε στιγμή.

Ο ρόλος του περιορισμού

Έχετε πειραματιστεί ποτέ με φωτογραφίες σε 1:1 format;
Το 1:1 είναι όταν η οριζόντια διάσταση είναι ίδια με την κάθετη και η φωτογραφία μας έχει ένα συμμετρικό τετράγωνο σχήμα.

Το instagram λειτουργεί με αυτή τη λογική προσφέροντας αυτή την εμφάνιση σα βασική για τις φωτογραφίες που ανεβάζουν οι χρήστες του.

Πολλά κινητά επίσης προσφέρουν αυτή την επιλογή κάδρου και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως αλλάζει η οπτική και η αντίληψη μας σχετικά με το θέμα όταν κάνουμε τη μετάβαση απο την κλασσική landscape επιλογή για να πάμε εκεί.

Αντίστοιχη επίδραση μου φαίνεται πως έχει και ο σταθερός φακός σε κάμερες τύπου DSLR.
Με τον όρο σταθερό φακό εννοούμε αυτό το φακό που αξιοποιεί συγκεκριμένο εύρος του σένσορα και μας δίνει ένα εξίσου συγκεκριμένο και σταθερό κάδρο.

Ουσιαστικά με έναν σταθερό φακό δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε zoom, με αποτέλεσμα να χρειάζεται να κινηθούμε περισσότερο εμείς οι ίδιοι μέσα στο χώρο για να αναζητήσουμε ένα επιθυμητό κάδρο.

Ένας σταθερός φακός όπως και η επιλογή διάστασης 1:1 για φωτογράφιση, αποτελούν δυο τύπους περιορισμού που μπορεί να μας προσφέρουν μεγάλη δημιουργική ελευθερία όταν υπάρχει διάθεση για κίνηση και εξερεύνηση.

Προσέγγιση ενός θέματος και εστίαση στη λεπτομέρεια

Όπως περιγράφεται ωραία σε μια φράση “Ο Θεός βρίσκεται στη λεπτομέρεια” και οι λεπτομέρειες είναι ένα κομμάτι που πάντα με συνάρπαζε στις φωτογραφίες.
Από λουλούδια, φυτά, ζώα, ένα σύννεφο με τους διαφορετικούς σχηματισμούς του, μέχρι το σπειροειδές σχήμα που έχει ένα κοχύλι, τη μέλισσα την ώρα που μαζεύει τη γύρη απο τον ανθό και σχεδόν οτιδήποτε όμορφο βρίσκεται στη φύση που μπορεί να μαγνητίσει την καρδιά και το βλέμμα.

Για αυτού του είδους τη φωτογραφία, τύπου macro, ένας τηλεφακός είναι ιδανικός και ότι χρειάζεται για να αρχίσει κανείς να πειραματίζεται.
Σε περιπτώσεις σαν κι αυτές συνίσταται επίσης μικρό εστιακό εύρος για καλύτερη ευκρίνεια.

Αντίστοιχα, άλλες φορές έχω καταφέρει να τραβήξω όμορφες macro φωτογραφίες και με ένα κινητό.

Γι αυτό αλλα και διαφορετικά κάδρα, υπάρχει στην αγορά μια σειρά μικρών προσαρμοζόμενων φακών που μπαίνουν μπροστά απο το φακό της κάμερας του κινητού και δίνουν αρκετά καλό αποτέλεσμα.

Υπάρχουν επίσης και διάφορες εφαρμογές* που σε συνδυασμό με μια σειρά απο έτοιμα φίλτρα μπορούν να κάνουν και την πιο απλή φωτογραφία να φαίνεται πιο ελκυστική στο μάτι.

*PhotoWonder

Camera Zoom 

Πειραματισμός και παιχνίδι με διαφορετικές γωνίες.

Το να μπορεί κανείς να αλλάζει οπτική στη φωτογραφία αλλα και στη ζωή είναι σίγουρα μια πολύ σημαντική δεξιότητα.

Όπως μιλήσαμε και πιο πάνω για το φως, όπου όταν πραγματοποιείται μια μικρή αλλαγή στη γωνία σκέδασης του πάνω σε ένα αντικείμενο μπορεί να αποκαλυφθούν διαφορετικές λεπτομέρειες και να αλλάξει εντελώς το τελικό αποτέλεσμα μιας φωτογραφίας, έτσι και εδώ θα έλεγα πως το ίδιο συμβαίνει και με τη γωνία που επιλέγουμε για να τραβίξουμε μια φωτογραφία.
Αρκεί μια μικρή αλλαγή γωνίας, η οποία να είναι σε θέση να μας παρουσιάσει ένα αντικείμενο ή ένα τοπίο με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Κάποιες γωνίες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην προοπτική, ενώ άλλες προσφέρουν καλύτερη μονοσημειακή εστίαση.
Μπορεί να φωτογραφίσω απο χαμηλά ή ψηλά, οριζόντια, κάθετα και διαγώνια κάδρα με κλίση που μπορεί να μεταβάλλεται κάθε στιγμή, πάντα με οδηγό την περιέργεια.

Κάθε φορά που βρίσκομαι στο “πεδίο”, φροντίζω να έχω τα μάτια μου ανοιχτά και δοκιμάζω πολλές διαφορετικές λήψεις.

Μια καλή εφαρμογή των όσων περιγράφονται πιο πάνω, που μπορεί να έχει ωραίο αποτέλεσμα αν γίνει σωστά, είναι το hyperlapse.
Για να γίνει ένα hyperlapse το οποίο στην ουσία αποτελεί ένα timelapse σε κίνηση, αρκεί να κεντράρουμε ένα σημείο στην οθόνη μας και να συνεχίσουμε να το έχουμε στο κέντρο αυτής ενώ πλησιάζουμε ή απομακρυνόμαστε απο αυτό, τραβώντας πολλάπλες φωτογραφίες.

b-zOOmi on Vimeo.

Αργότερα μπορούμε να συνθέσουμε ένα μικρό βίντεο με όλες αυτές τις φωτογραφίες είτε με κάποιο λογισμικό στον υπολογιστή ή με μια εφαρμογή στο κινητό

Microsoft Hypelapse

 

Πως να κάνουμε hyperlapse με κάμερα

Και με κινητό

Από που έρχεται η έμπνευση για ένα κάδρο.

Μου φαίνεται πως η έμπνευση είναι συνάρτηση της όρεξης για εξερεύνηση και πειραματισμό.
Αν δεν υπάρχει το δεύτερο είναι δύσκολο να εμφανιστεί και το πρώτο.
Σίγουρα η φύση μπορεί να δρα σαν καταλύτης πάνω σε αυτό, όμως πόσες φορές μπορεί κανείς να βρίσκεται μέσα σε αυτή με το σώμα ενώ το μυαλό να έχει μείνει πίσω.

Έτσι ένα ισχυρό κίνητρο να βγει κανείς στο “πεδίο” και να αρχίσει να εξερευνά διάφορες τεχνικές, είναι πολλές φορές αρκετό για να ξεκινήσει να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο.

Φυσικά υπάρχουν και αυτές που λέμε μαγικές στιγμές, στις οποίες γίνεται ένα “κλικ” στον εγκέφαλο.
Είναι τότε που τα χρώματα αλλάζουν και φαίνονται πιο φωτεινά ή όταν μας παρουσιάζεται μια εικόνα έντονα μπροστά μας και ξέρουμε ότι αυτό είναι το θέμα μας.
Αυτό καλλιεργείται όμως με τον καιρό και είναι κάτι που μπορεί κανείς να συναντά όλο και πιο συχνά κατά την ενασχόλησή του με τη φωτογραφία.

Τι λογισμικό χρησιμοποιώ και τι θα πρότεινα σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει το ταξίδι της επεξεργασίας φωτογραφιών;

Το λογισμικό που χρησιμοποιώ εδώ και χρόνια για επεξεργασία φωτογραφιών είναι το adobe photoshop.
Κάτι φορές έχει τύχει να χρησιμοποιήσω και το lightroom για συγκεκριμένες λειτουργίες που γίνονται πιο εύκολα εκεί, όπως επεξεργασία raw αρχείων, όμως το photoshop είναι σχεδόν πάντα η πρώτη μου επιλογή.

Adobe photoshop

Αυτό το λογισμικό έχει ουσιαστικά όλα τα εργαλεία που μπορεί να χρειάζεται ένας επαγγελματίας αλλα και μη, για να επεξεργαστεί με ότι τρόπο επιθυμεί μια φωτογραφία.
Αν κάποιος ασχολείται επιπρόσθετα και με γραφιστική τότε πιθανόν αυτό το λογισμικό να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εργασιακής του ροής.

Πέρα όμως απο αυτό έχω πειραματιστεί και με μια σειρά απο άλλες πιο απλές εφαρμογές όπως το canva, που θεωρώ πως είναι ιδανικό για κάποιον που μόλις τώρα ξεκινάει να μπει στο χώρο της επεξεργασίας φωτογραφιών και αναζητά περισσότερη απλότητα στο περιβάλλον εργασίας του.

Το canva εκτός απο μια καλή συλλογή stock εικόνων που προσφέρει στον τελικό χρήστη, έχει και μια μεγάλη γκάμα απο έτοιμες λευκές παλέτες που είναι ήδη προσαρμοσμένες στις βέλτιστες διαστάσεις για χρήση στα διάφορα κοινωνικά μέσα δικτύωσης.
Έτσι ένας επαγγελματίας στο χώρο της διαφήμισης μπορεί να το βρει ιδιαίτερα βοηθητικό αν αρχίσει με αυτό.

Η ενασχόληση με τη φωτογραφία είναι θα έλεγε κανείς μια πολύ καλή άσκηση της τεχνικής της παρατήρησης του τώρα.
Όταν μπαίνουμε στη διαδικασία να τραβήξουμε μια φωτογραφία έχουμε τόσους διαφορετικούς παράγοντες να υπολογίσουμε που δεν γίνεται παρά να είμαστε παρόντες.

Και η κάθε στιγμή είναι τόσο μοναδική που αξίζει να αρχίσουμε να την παρατηρούμε όλο και πιο πολύ.

** Πάντα ευγνώμων σε όλους τους φίλους και δασκάλους που έχουν βρεθεί στο δρόμο μου μέχρι σήμερα για να με εμπνεύσουν στην όμορφη αυτή τέχνη της φωτογραφίας.

Δημήτρης Μαυροκέφαλος

https://www.instagram.com/dimitrovios/

 

View this post on Instagram

 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Jim mav (@dimitrovios) on

https://www.flickr.com/photos/69517914@N05/

https://vimeo.com/user5955822