Ζητάτε από το Claude να γράψει μια επαγγελματική πρόταση. Η απάντηση είναι καλογραμμένη, αλλά δεν αναδεικνύει αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τον πελάτη.
Ζητάτε ιδέες για την επιχείρησή σας. Παίρνετε μια μεγάλη λίστα, χωρίς να είναι σαφές ποιες μπορείτε πραγματικά να υλοποιήσετε.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα ο τρόπος γραφής. Μπορεί να λείπει ένα προηγούμενο βήμα: ο σχεδιασμός.
Μια πρακτική τεχνική είναι να χωρίζετε το αίτημά σας σε δύο διαδοχικά στάδια, αναθέτοντας έναν συγκεκριμένο ρόλο σε κάθε στάδιο.
Για παράδειγμα:
Πρώτα, ως σύμβουλος στρατηγικής, πρότεινε μια σύντομη δομή για το κείμενο. Έπειτα, ως συντάκτης, γράψε το κείμενο ακολουθώντας αυτή τη δομή.
Αυτό δεν εγγυάται καλύτερη απάντηση σε κάθε εργασία. Μπορεί, όμως, να κάνει το αίτημά σας σαφέστερο και το αποτέλεσμα ευκολότερο στον έλεγχο.
Τι σημαίνει «δύο ρόλοι» στην πράξη
Το prompt είναι η οδηγία που δίνετε στο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης.
Όταν γράφετε «λειτούργησε ως επιμελητής», δεν ενεργοποιείτε έναν διαφορετικό άνθρωπο ή έναν ανεξάρτητο ειδικό. Ζητάτε από το ίδιο μοντέλο να εξετάσει την εργασία από μια συγκεκριμένη οπτική.
Ο συνδυασμός δύο ρόλων είναι χρήσιμος όταν καθένας έχει διαφορετική δουλειά:
- Ο αναλυτής εντοπίζει δεδομένα, περιορισμούς και κενά.
- Ο υπεύθυνος σχεδιασμού οργανώνει τα επόμενα βήματα.
- Ο επιμελητής εντοπίζει προβλήματα στο κείμενο.
- Ο συντάκτης εφαρμόζει τις διορθώσεις.
Το σημαντικό δεν είναι ο εντυπωσιακός τίτλος του ρόλου. Είναι να ορίσετε τι ακριβώς πρέπει να παραδώσει κάθε στάδιο.
Το «γίνε κορυφαίος ειδικός και γράψε κάτι εξαιρετικό» είναι λιγότερο συγκεκριμένο από το «εντόπισε τρία σημεία που μπερδεύουν τον αναγνώστη και μετά διόρθωσέ τα».
Ένα βασικό prompt για να ξεκινήσετε
Αντικαταστήστε τα πεδία μέσα στις αγκύλες με τις δικές σας πληροφορίες:
Θέλω να δημιουργήσω [παραδοτέο] για [κοινό], με στόχο [στόχος].
Πλαίσιο και διαθέσιμα στοιχεία:
[Προσθέστε τις απαραίτητες πληροφορίες.]
Περιορισμοί:
[Έκταση, χρόνος, προϋπολογισμός, ύφος ή άλλοι περιορισμοί.]
Στάδιο 1 — Σχεδιασμός:
Πρότεινε μια σύντομη προσέγγιση σε έως 5 σημεία.
Ξεχώρισε τα δεδομένα που σου έδωσα από τις υποθέσεις σου.
Αν λείπει μια πληροφορία που αλλάζει ουσιαστικά το αποτέλεσμα,
κάνε έως 2 σύντομες διευκρινιστικές ερωτήσεις και περίμενε.
Στάδιο 2 — Εκτέλεση:
Χρησιμοποίησε την προσέγγιση του πρώτου σταδίου για να δημιουργήσεις
το παραδοτέο. Μην παρουσιάζεις υποθέσεις ως επιβεβαιωμένα γεγονότα.
Παράδωσε:
1. Τη σύντομη προσέγγιση.
2. Το τελικό παραδοτέο.
3. Όσα χρειάζονται δικό μου έλεγχο.
Ας δούμε τώρα πέντε συγκεκριμένες εφαρμογές.
1. Από τις γενικές ιδέες στις εφαρμόσιμες επιλογές
Το «δώσε μου ιδέες για να βρω πελάτες» αφήνει πολλά αναπάντητα: ποιοι είναι οι πελάτες, ποια περιοχή εξυπηρετείτε, πόσο χρόνο διαθέτετε και τι μπορείτε να ξοδέψετε.
Ένας υδραυλικός, για παράδειγμα, χρειάζεται διαφορετικές προτάσεις από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που πουλά πανελλαδικά.
Αντί για:
Δώσε μου μερικές ιδέες για να βρω περισσότερους πελάτες.
Δοκιμάστε:
Είμαι υδραυλικός και εξυπηρετώ [περιοχές].
Θέλω περισσότερα αιτήματα για [είδος εργασιών].
Διαθέτω [ποσό] τον μήνα και [ώρες] την εβδομάδα για προβολή.
Πρώτα, ως σύμβουλος προβολής μικρών επιχειρήσεων:
Πρότεινε 4 διαφορετικές κατευθύνσεις.
Για καθεμία, εξήγησε τι απαιτεί σε χρόνο, χρήματα και προετοιμασία.
Αν αναφέρεις ενδεικτικά κόστη, σημείωσέ τα ως εκτιμήσεις.
Έπειτα, ως υπεύθυνος υλοποίησης:
Επίλεξε την κατεύθυνση που ταιριάζει καλύτερα στους περιορισμούς μου.
Αιτιολόγησε σύντομα την επιλογή και δώσε 5 συγκεκριμένες ενέργειες.
Μην υποσχεθείς αριθμό πελατών ή έσοδα.
Τι αλλάζει: δεν ζητάτε απλώς περισσότερες ιδέες. Ζητάτε επιλογές που έχουν περάσει πρώτα από έναν έλεγχο εφικτότητας με βάση τα στοιχεία σας.
2. Από το αισιόδοξο πλάνο στις ελεγμένες προϋποθέσεις
Ένα χρονοδιάγραμμα μπορεί να φαίνεται σωστό, αλλά να στηρίζεται σε μια υπόθεση που δεν ισχύει: ότι υπάρχει διαθέσιμο προσωπικό, ότι ο πελάτης θα εγκρίνει εγκαίρως ή ότι έχουν συγκεντρωθεί όλα τα στοιχεία.
Πριν ζητήσετε το πλάνο, ζητήστε να εντοπιστούν οι προϋποθέσεις του.
Θέλω να ολοκληρώσουμε [έργο] μέχρι [ημερομηνία].
Διαθέσιμοι πόροι και στοιχεία:
[Ομάδα, χρόνος, προϋπολογισμός, εκκρεμότητες.]
Πρώτα, ως αναλυτής έργου:
Κατάγραψε τις βασικές προϋποθέσεις για να επιτευχθεί ο στόχος.
Χαρακτήρισε καθεμία ως:
- Υποστηρίζεται από τα στοιχεία που έδωσα.
- Αντικρούεται από τα στοιχεία.
- Παραμένει άγνωστη.
Μην θεωρήσεις μια προϋπόθεση επιβεβαιωμένη επειδή ακούγεται πιθανή.
Έπειτα, ως υπεύθυνος σχεδιασμού:
Φτιάξε πλάνο με βήματα, υπευθύνους και προθεσμίες.
Για τις κρίσιμες άγνωστες προϋποθέσεις, πρόσθεσε πρώτα βήμα ελέγχου.
Αν ο στόχος δεν φαίνεται εφικτός, πες το και πρότεινε προσαρμογή.
Παράδωσε το πλάνο σε πίνακα.
Τι αλλάζει: τα άγνωστα δεν εξαφανίζονται μέσα σε ένα τακτοποιημένο χρονοδιάγραμμα. Γίνονται συγκεκριμένες εκκρεμότητες προς επίλυση.
3. Έλεγχος ιστοσελίδας από την πλευρά του επισκέπτη
Εσείς γνωρίζετε την επιχείρησή σας. Ο άνθρωπος που επισκέπτεται την ιστοσελίδα σας για πρώτη φορά δεν γνωρίζει απαραίτητα τι προσφέρετε, σε ποιον απευθύνεστε και τι πρέπει να κάνει στη συνέχεια.
Αυτός ο συνδυασμός ρόλων βοηθά να εξετάσετε πρώτα την κατανόηση και μετά τη διατύπωση.
Παρακάτω είναι το κείμενο της αρχικής σελίδας μου.
Απευθύνεται σε [κοινό].
Θέλω ο επισκέπτης να [επιθυμητή ενέργεια].
Πρώτα, εξέτασέ το από την οπτική ενός νέου επισκέπτη:
- Τι καταλαβαίνει ότι προσφέρω;
- Σε ποιον φαίνεται να απευθύνομαι;
- Ποιο είναι το επόμενο βήμα;
- Ποια σημεία μπορεί να δημιουργούν σύγχυση;
Στη συνέχεια, ως επιμελητής επαγγελματικών κειμένων:
Διόρθωσε τα προβληματικά σημεία.
Δείξε μόνο:
Αρχικό απόσπασμα | Νέα διατύπωση | Λόγος αλλαγής
Μην επινοήσεις υπηρεσίες, πιστοποιήσεις, κριτικές πελατών ή εγγυήσεις.
Κείμενο:
[Επικολλήστε το κείμενο.]
Προσοχή: πρόκειται για προσομοίωση μιας οπτικής, όχι για πραγματική έρευνα χρηστών. Οι παρατηρήσεις του Claude είναι υποθέσεις που μπορείτε να ελέγξετε με πελάτες ή συνεργάτες.
4. Καλύτερη παρουσίαση, με αφετηρία το ακροατήριο
Το γενικό «δώσε μου σχόλια για την παρουσίαση» μπορεί να οδηγήσει σε γενικές συμβουλές: λιγότερο κείμενο, περισσότερες εικόνες, σαφέστερη δομή.
Ένα πιο συγκεκριμένο αίτημα συνδέει την αξιολόγηση με το ακροατήριο και την απόφαση που θέλετε να πάρει.
Η παρουσίαση απευθύνεται σε [ακροατήριο].
Στο τέλος θέλω να [απόφαση ή ενέργεια].
Έχω διαθέσιμα [λεπτά].
Πρώτα, ως εκπρόσωπος του συγκεκριμένου ακροατηρίου:
Εντόπισε τη διαφάνεια που πιθανότερα δημιουργεί σύγχυση
ή δεν απαντά σε μια βασική απορία.
Εξήγησε σύντομα ποια πληροφορία λείπει.
Παρουσίασε την εκτίμηση ως υπόθεση, όχι ως πραγματική αντίδραση θεατών.
Έπειτα, ως υπεύθυνος παρουσίασης:
Ξαναγράψε τη συγκεκριμένη διαφάνεια με:
- Έναν σαφή τίτλο.
- Έως 3 βασικά σημεία.
- Μια σύντομη σημείωση για τον ομιλητή.
Μην προσθέσεις μη τεκμηριωμένα στοιχεία.
Περιεχόμενο διαφανειών:
[Επικολλήστε το περιεχόμενο.]
Τι αλλάζει: η διόρθωση εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο επικοινωνιακό στόχο, αντί να περιορίζεται στην εμφάνιση της παρουσίασης.
5. Αντί για «κάν’ το καλύτερο», ορίστε τι πρέπει να πετύχει
Το «καλύτερο» μπορεί να σημαίνει πιο σύντομο, πιο κατανοητό, πιο πειστικό ή λιγότερο επιθετικό. Αν δεν το ξεκαθαρίσετε, το Claude θα επιλέξει μόνο του.
Το παρακάτω κείμενο είναι [email, πρόταση, ανάρτηση ή άλλο].
Απευθύνεται σε [παραλήπτη].
Στόχος του είναι να [συγκεκριμένος στόχος].
Θέλω ύφος [περιγραφή ύφους].
Πρώτα, ως επιμελητής:
Εντόπισε έως 3 σημεία που εμποδίζουν το κείμενο να πετύχει τον στόχο.
Για κάθε σημείο, πρότεινε συγκεκριμένη διόρθωση.
Έπειτα, ως συντάκτης:
Ξαναγράψε το κείμενο εφαρμόζοντας τις διορθώσεις.
Διατήρησε τα πραγματικά στοιχεία και το αρχικό νόημα.
Μην προσθέσεις δεσμεύσεις που δεν υπάρχουν στο αρχικό.
Στο τέλος, εξήγησε σε 2 σύντομα σημεία τις σημαντικότερες αλλαγές.
Κείμενο:
[Επικολλήστε το κείμενο.]
Τι αλλάζει: αποκτάτε κριτήρια για να αξιολογήσετε τη νέα εκδοχή, όχι απλώς μια διαφορετική διατύπωση.
Πότε αξίζει να χωρίζετε τη διαδικασία σε δύο μηνύματα
Δεν χρειάζεται να γίνονται πάντα όλα με ένα prompt.
Αν μια λάθος αρχική κατεύθυνση θα οδηγήσει σε πολλή άχρηστη δουλειά, ζητήστε πρώτα μόνο τον σχεδιασμό:
Πρότεινε τη δομή και περίμενε την έγκρισή μου. Μην γράψεις ακόμη το τελικό κείμενο.
Αφού ελέγξετε τη δομή, συνεχίστε:
Προχώρα με τη δεύτερη προσέγγιση. Γράψε το τελικό κείμενο με βάση τις διορθώσεις που συμφωνήσαμε.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για μεγάλες προτάσεις, αναφορές και παρουσιάσεις.
Αντίθετα, για μια απλή ορθογραφική διόρθωση ή αλλαγή μορφοποίησης, οι δύο ρόλοι μπορεί να προσθέτουν περιττά βήματα. Μια σύντομη, σαφής οδηγία συχνά αρκεί.
Τι δεν μπορεί να εξασφαλίσει αυτή η τεχνική
Οι δύο ρόλοι δεν δημιουργούν δύο ανεξάρτητους ελέγχους. Το δεύτερο στάδιο μπορεί να επαναλάβει ένα λάθος του πρώτου.
Επίσης, η ανάθεση ρόλου δεν δίνει στο Claude πρόσβαση σε στοιχεία που δεν έχει. Δεν γνωρίζει αυτομάτως τις πραγματικές τιμές της αγοράς σας, τις ανάγκες του πελάτη ή τους εσωτερικούς περιορισμούς της επιχείρησής σας.
Για αυτό:
- Δώστε τα απαραίτητα στοιχεία πριν ζητήσετε συμπεράσματα.
- Ζητήστε να διακρίνονται δεδομένα, υποθέσεις και άγνωστα.
- Ελέγξτε αριθμούς, υποσχέσεις και επαγγελματικές δεσμεύσεις.
- Μην εισάγετε αναγνωρίσιμα στοιχεία ασθενών, πελατών ή συνεργατών χωρίς την κατάλληλη εξουσιοδότηση και προστασία.
- Μη θεωρείτε την ανάθεση ρόλου υποκατάστατο επαγγελματικής κρίσης σε ιατρικά, νομικά ή άλλα κρίσιμα ζητήματα.
Ξεκινήστε με μία εργασία
Επιλέξτε κάτι που ήδη κάνετε: ένα email, μια πρόταση ή μια παρουσίαση.
Ζητήστε πρώτα αξιολόγηση ή σχεδιασμό και μετά εκτέλεση. Ελέγξτε αν η απάντηση έχει λιγότερες ασάφειες, ατεκμηρίωτες προσθήκες και σημεία που χρειάζονται διόρθωση.
Η αξία δεν βρίσκεται στο να δώσετε περισσότερους τίτλους στο Claude. Βρίσκεται στο να του αναθέσετε σαφέστερα βήματα.
